اما جدا از اشتیاق به پایان یافتن روزه، عید فطر را دوست دارم. حرکت جمعی صبح روز عید، نماز جماعت در فضای باز در هر کوی و برزن، حضور مردم از قشرهای مختلف به دور از گرایش‌های سیاسی و اشتراک این عید با دیگر مسلمانان، جملگی حال و هوای دیگری را به این روز می‌دهد. به معنای واقعی احساس عید می‌کنم. دعا کردن در این روز را به دعا کردن در روزهای غم و عزا ترجیح می‌دهم. چه خوب می‌شد وقتی دعا می‌کنیم لبخند بر لبانمان جاری باشد و اشک شوق در چشم داشته باشیم، و نه اینکه بر سر خود بکوبیم و اشک غم بریزیم.

این است مهمترین دعای من در روز عید فطر:

خدایا از تو ممنونم که نعمت داشتن دوستی مثل بهروز را به من عطا کردی. روحش را شاد کن و به من کمک کن از او درس بگیرم و قدر او را از طریق محبت به دیگران بیشتر بدانم. امیدوارم همانند او برای دیگران دوستی ساده و بی‌توقع باشم.