چقدر داستان این دو نفر را که حامد قدوسی به تصویر کشیده برایم آشناست. خودم را به شخصیتی که تصمیم گرفته در ایران بماند نزدیک می‌بینم. همیشه از اینکه ایران را برای ادامه کار و زندگی انتخاب کرده‌ام خوشحال بوده‌ام. اما این اواخر در مورد نتیجه کارهایم شک می‌کنم، به خصوص در دانشگاه. روشهای ناکارآمد در دانشگاه خسته‌ام کرده و قدرت تغییر آن را ندارم. در این میان این دانشجویان هستند که صدمه می‌بینند.

This entry was posted by posted by مصطفی on Monday, October 15, 2007 at 8:53 AM. |