<body onclick="dynOutline()" language="Javascript1.2">

استعفای لاریجانی

تحلیل‌های مختلفی در مورد استعفای علی لاریجانی از سمت دبیر شورای امنیت ملی وجود دارد. اما تحلیل ابراهیم یزدی را بیشتر پسندیدم که در زیر بخشی از آن را می‌آورم:

در طول‎ ‎سال هاي پس از انقلاب در تمامي مقاطع شاهد حضور افرادي در سمت هاي مختلف بوده ‏ايم که در ابتدا با تجربيات کم پا به عرصه مسووليت گذارده اما در‎ ‎فرآيند عمل با حقايق و واقعيت هاي جامعه ‏بين الملل آشنا مي شوند. آنان پس از مدتي انديشه سياسي خود را اصلاح کرده و درمي يابند که براي بقا‎ ‎در دنياي پرتلاطم کنوني به ‏درايت و ذکاوت بسياري احتياج است. آقاي روحاني‎ ‎نيز در ابتداي دوران مسووليت خود در شوراي عالي ‏امنيت ملي همين شرايط را‎ ‎داشته اما به تدريج به ثبات لازم دست يافت. اين درست وضعيتي است که آقاي‎ ‎لاريجاني نيز با آن مواجه بود. برادران لاريجاني (جواد و علي) اگرچه ممکن‎ ‎است مطالعات ديپلماتيک زيادي ‏نداشته باشند، اما پس از مطالعه پرونده هاي‏‎ ‎بسيار و دسترسي به اطلاعات و دارا بودن ضريب هوشي بالا ‏اکنون دريافته اند‎ ‎که شرايط جامعه جهاني چه ضرورت هايي را در موضع گيري ها ايجاب مي کند. اگرچه ‏نسبت به برخي سياست هاي در پيش گرفته شده از سوي لاريجاني انتقاداتي‎ ‎وجود داشته و از نظر مشي ‏سياسي نيز اختلافاتي با وي داريم، اما اعتقاد‎ ‎کامل دارم که وي به سرنوشت کشور و امنيت ملي ايران علاقه ‏زيادي دارد. اينچنين است که وي نمي تواند پيامدهاي برخي رفتارها و موضع گيري هاي نادرست را ناديده ‏بگيرد. استعفا در شرايط موجود پاسخي روشن به اين مساله است که با روش موجود امکان تشديد وضع موجود دور ‏از انتظار نيست.